استعمال آن جارى است . النهايه قرب در امور غير محسوسه گاهى قرب حقيقى است مانند قرب نفس به قوا و آلاتش و به عبارت جامع قرب هر علتى به معلولش و گاهى هم قرب اعتبارى است مانند قرب معتبر در ولىّ صغار يا ولى فقيه و زمامدار ، نسبت به امور كسانى كه در حوزهء سرپرستى آنان هستند و عليهذا ولايت ، به ولايت تكوينى و حقيقى و ولايت تشريعى و اعتبارى منقسم مىگردد و هر دو قسم آن براى خداوند متعال است ، و اهل ولاية اللّه كه در فراز مورد بحث از مناجات آمده ، شامل هر دو قسم است . ولاية اللّه تشريعى همهء مؤمنين و پيروان شرايع حقّه الهيّه در حوزهء ولاية اللّه تشريعى داخلند و اين خداى تعالى است كه از باب لطف ، با تشريع احكام و عبادات ، متولّى امور سعادت ساز همهء اهل ايمان است و به اين وسيله آنان را از ظلمات بدبختيها مىرهاند ، و به انوار سعادت مىكشاند ، و با الزام علم و عقائد حقّه و عمل صالح از طريق اعتبار احكام و تشريع عبادات و توظيف مكارم اخلاق ، به سر منزل سعادت ابدى ايصالشان مىنمايد و در اين كوى اقامتشان مىدهد . ولايت به اين معنى يعنى به مفهوم تشريعى آن در قرآن مجيد متكررا براى خداى - عزّ و جلّ - اثبات گرديده و از آن جمله اين آيهء كريمه است : اللّه ولىّ الذين آمنوا يخرجهم من الظّلمات إلى النّور و الّذين